Puszcza Piska to wielki kompleks leśny położony w południowej części Krainy Wielkich Jezior. Stanowi pozostałość po pradawnym kompleksie lasów, bagien i jezior, rozciągających się daleko na północ aż do Pregoły. Zajmuje faliste i płaskie tereny, urozmaicone licznymi jeziorami i torfowiskami. Jej powierzchnia przekracza 90 tys. ha. Przeważają bory sosnowo-świerokowe. Drzewa nierzadko przekraczają 40-50 m. wysokości. Licznie występuje także brzoza, a ponadto dąb, buk, osika i grab. Bogate jest runo leśne. Występuje wiele jagód, poziomki, borówki, maliny, jeżyny, wiele gatunków grzybów. Wśród zwierząt można spotkać sarny, lisy, zające, dziki, jelenie, a na jeziorach dzikie ptactwo wodne. Jest wiele rezerwatów przyrody (m. in. Krutyń, Pogubie Wielkie, Zewłągi). Ponadto w lasach można natknąć się na pozostałości po fortyfikacjach z I i II Wojny Światowej - bunkry i rowy, np. Linia Hindenburga. Puszcza Piska wykorzystywana jest w przemyśle drzewnym.